Həftəsonu idi. Evdə təmir başlamışdı, toz-duman içində idik. Anam dedi: “Otağını yığışdır, köhnə əşyaları təmizlə”. Mən də başladım. Şkafın arxasına, çekmeçələrə girməyə... Nələr çıxmırdı ki. Köhnə dərsliklər, yazılmayan dəftərlər, qırılmış qulaqlıqlar, batareyası şişmiş köhnə telefonlar. Bir də mənim ilk smartfonum. Kiçik, cızıqları çox olan, arxası soyulmuş bir telefon.
Ona baxdım, gülümsədim. Orta məktəb illərim, ilk mesajlar, ilk şəkillər... Batareyası varmı deyə yoxladım. Təəccüblə gördüm ki, hələ də işləyir. Ekranı yavaş idi, amma açılırdı. Telefonu şarja qoydum, özüm yığışdırmağa davam etdim.
Bir saat sonra qayıtdım. Telefon tam dolmuşdu. Oturdum çarpayıma, köhnə şəkillərə baxmağa başladım. Orta məktəb dostlarım, məzuniyyət gecəsi, ilk iş günüm... Çox xatirə var idi. Sonra proqramlara baxdım. Çoxu işləmirdi, yenilənməmişdi. Bir də gördüm ki, bir oyun proqramı var. Adını xatırlamırdım. Açdım, işləmədi. Yeniləmək lazım idi.
Düşündüm, bu köhnə telefona nəsə yükləmək olarmı? Yaddaşı az idi, amma bir az boş yer var idi. Maraqlanıb axtarışa başladım. Son vaxtlar dostlar bir oyundan çox danışırdı. Adını eşitmişdim, amma heç vaxt oynamamışdım. Qərar verdim, köhnə telefona yükləyim, baxım görüm nə imiş.
Həmin oyunu axtardım. yazıb axtarışa düşdüm. Yükləməyə başladı. Köhnə telefon olduğu üçün bir az yavaş idi, amma tamamlandı. Quraşdırdım, qeydiyyatdan keçdim. Balans doldurmaq üçün əsas telefonumu istifadə etdim, amma oyunu köhnə telefonumda açdım. Niyə? Bilmirəm. Elə bir hiss idi. Sanki köhnə telefonuma yeni bir həyat vermək istəyirdim.
Oyunu açdım. Ekran kiçik idi, amma işləyirdi. Slot oyunlarından birini seçdim. Qaydaları oxudum, sadə idi. Başladım fırlatmağa. İlk fırlanmalar heç nə vermədi. Amma mən tələsmirdim. Köhnə kresloda oturmuşdum, çayım yanımda idi, evdə təmir səs-küyü davam edirdi. Amma mənim üçün vaxt dayanmışdı.
Onuncu fırlanmada kiçik bir qazanc gəldi. İyirminci fırlanmada bir az daha. Oynadıqca oyunun ritminə düşdüm. Köhnə telefonun yavaş ekranı məni daha da sakitləşdirirdi. Hər fırlanmadan sonra bir az gözləyirdim, simvollar yavaş-yavaş düzülürdü. Bu, mənə düşünmək üçün vaxt verirdi.
Təxminən bir saat oynamışdım ki, bir fırlanmada ekranda üç xüsusi simvol düşdü. Telefon bir az dondu, sonra işıqlar yanmağa başladı. Mən qorxdum ki, bəlkə telefon qızdı, xarab olacaq. Amma yox, bonus raundu açılmışdı. Ekranda bir neçə seçim var idi. Hər birinin arxasında bir məbləğ gizlənmişdi.
Seçimləri tək-tək açdım. Birinci, ikinci, üçüncü... Hər açdıqca məbləğ artırdı. Köhnə telefonun ekranında rəqəmlər görünürdü. Mən o rəqəmlərə baxdım, inana bilmirdim. Çünki bu, mənim üçün böyük bir məbləğ idi. Əllərim titrəyirdi, telefonu yerə salmaqdan qorxurdum.
Bonus bitdi. Ümumi məbləğ ekranda yazılmışdı. Dərhal çıx düyməsini basdım, qazancı hesabıma köçürdüm. Sonra telefonu stolun üstünə qoydum, arxaya söykəndim. Nəfəsim dərinləşdi. Otaqda təmir səs-küyü davam edirdi, amma mən başqa aləmdə idim.
Ertəsi gün dostlarıma danışdım. Dedim ki, köhnə telefonumda oyun oynayıb qazandım. Güldülər, inanmadılar. Dedilər: “Köhnə telefonla da olur?”. Mən də dedim: “Olur, bəsdir ki, mostbet yukle android edəsən”. Yenə güldülər. Amma doğru idi. O köhnə telefon, o yavaş ekran, o təmir günü... Hamısı bir araya gəldi və bir qazanc yaratdı.
O gündən sonra köhnə telefonumu atmadım. Onu çekmeçədə saxlayıram. Bəzən çıxardıb açıram, şəkillərə baxıram, xatirələri yad edirəm. Və hərdən də mostbet yukle android etdiyim o proqramı açıb bir az oynayıram. Amma indi bilirəm ki, o telefon mənə təkcə xatirə deyil, həm də şans gətirib. O gün, o təmir günü, o köhnə telefon mənə yeni bir başlanğıc verdi.
İndi hərdən düşünürəm: əgər o gün otağı yığışdırmasaydım, o köhnə telefonu tapmasaydım, mostbet yukle android yazıb yükləməsəydim, o qazancım olmazdı. Həyatda hər şey bir-birinə bağlıdır. Kiçik bir qərar, böyük bir nəticə. Mənim üçün o qərar o gün verildi. Və nəticəsi də gözəl oldu.
Köhnə telefon hələ də çekmeçəmdədir. Ona hər baxanda təmir gününü, toz-dumanı, və birdən gələn o sürprizi xatırlayıram. O gün mənə bir şey öyrətdi: köhnə şeyləri atma, bəzən onlar ən yaxşı şansı gətirər. Mənim üçün də elə oldu. O köhnə telefon, o təmir günü, və mostbet yukle android qərarım... Hamısı bir xatirə oldu. Və o xatirə mənimlədir. İndi və həmişə.
Ona baxdım, gülümsədim. Orta məktəb illərim, ilk mesajlar, ilk şəkillər... Batareyası varmı deyə yoxladım. Təəccüblə gördüm ki, hələ də işləyir. Ekranı yavaş idi, amma açılırdı. Telefonu şarja qoydum, özüm yığışdırmağa davam etdim.
Bir saat sonra qayıtdım. Telefon tam dolmuşdu. Oturdum çarpayıma, köhnə şəkillərə baxmağa başladım. Orta məktəb dostlarım, məzuniyyət gecəsi, ilk iş günüm... Çox xatirə var idi. Sonra proqramlara baxdım. Çoxu işləmirdi, yenilənməmişdi. Bir də gördüm ki, bir oyun proqramı var. Adını xatırlamırdım. Açdım, işləmədi. Yeniləmək lazım idi.
Düşündüm, bu köhnə telefona nəsə yükləmək olarmı? Yaddaşı az idi, amma bir az boş yer var idi. Maraqlanıb axtarışa başladım. Son vaxtlar dostlar bir oyundan çox danışırdı. Adını eşitmişdim, amma heç vaxt oynamamışdım. Qərar verdim, köhnə telefona yükləyim, baxım görüm nə imiş.
Həmin oyunu axtardım. yazıb axtarışa düşdüm. Yükləməyə başladı. Köhnə telefon olduğu üçün bir az yavaş idi, amma tamamlandı. Quraşdırdım, qeydiyyatdan keçdim. Balans doldurmaq üçün əsas telefonumu istifadə etdim, amma oyunu köhnə telefonumda açdım. Niyə? Bilmirəm. Elə bir hiss idi. Sanki köhnə telefonuma yeni bir həyat vermək istəyirdim.
Oyunu açdım. Ekran kiçik idi, amma işləyirdi. Slot oyunlarından birini seçdim. Qaydaları oxudum, sadə idi. Başladım fırlatmağa. İlk fırlanmalar heç nə vermədi. Amma mən tələsmirdim. Köhnə kresloda oturmuşdum, çayım yanımda idi, evdə təmir səs-küyü davam edirdi. Amma mənim üçün vaxt dayanmışdı.
Onuncu fırlanmada kiçik bir qazanc gəldi. İyirminci fırlanmada bir az daha. Oynadıqca oyunun ritminə düşdüm. Köhnə telefonun yavaş ekranı məni daha da sakitləşdirirdi. Hər fırlanmadan sonra bir az gözləyirdim, simvollar yavaş-yavaş düzülürdü. Bu, mənə düşünmək üçün vaxt verirdi.
Təxminən bir saat oynamışdım ki, bir fırlanmada ekranda üç xüsusi simvol düşdü. Telefon bir az dondu, sonra işıqlar yanmağa başladı. Mən qorxdum ki, bəlkə telefon qızdı, xarab olacaq. Amma yox, bonus raundu açılmışdı. Ekranda bir neçə seçim var idi. Hər birinin arxasında bir məbləğ gizlənmişdi.
Seçimləri tək-tək açdım. Birinci, ikinci, üçüncü... Hər açdıqca məbləğ artırdı. Köhnə telefonun ekranında rəqəmlər görünürdü. Mən o rəqəmlərə baxdım, inana bilmirdim. Çünki bu, mənim üçün böyük bir məbləğ idi. Əllərim titrəyirdi, telefonu yerə salmaqdan qorxurdum.
Bonus bitdi. Ümumi məbləğ ekranda yazılmışdı. Dərhal çıx düyməsini basdım, qazancı hesabıma köçürdüm. Sonra telefonu stolun üstünə qoydum, arxaya söykəndim. Nəfəsim dərinləşdi. Otaqda təmir səs-küyü davam edirdi, amma mən başqa aləmdə idim.
Ertəsi gün dostlarıma danışdım. Dedim ki, köhnə telefonumda oyun oynayıb qazandım. Güldülər, inanmadılar. Dedilər: “Köhnə telefonla da olur?”. Mən də dedim: “Olur, bəsdir ki, mostbet yukle android edəsən”. Yenə güldülər. Amma doğru idi. O köhnə telefon, o yavaş ekran, o təmir günü... Hamısı bir araya gəldi və bir qazanc yaratdı.
O gündən sonra köhnə telefonumu atmadım. Onu çekmeçədə saxlayıram. Bəzən çıxardıb açıram, şəkillərə baxıram, xatirələri yad edirəm. Və hərdən də mostbet yukle android etdiyim o proqramı açıb bir az oynayıram. Amma indi bilirəm ki, o telefon mənə təkcə xatirə deyil, həm də şans gətirib. O gün, o təmir günü, o köhnə telefon mənə yeni bir başlanğıc verdi.
İndi hərdən düşünürəm: əgər o gün otağı yığışdırmasaydım, o köhnə telefonu tapmasaydım, mostbet yukle android yazıb yükləməsəydim, o qazancım olmazdı. Həyatda hər şey bir-birinə bağlıdır. Kiçik bir qərar, böyük bir nəticə. Mənim üçün o qərar o gün verildi. Və nəticəsi də gözəl oldu.
Köhnə telefon hələ də çekmeçəmdədir. Ona hər baxanda təmir gününü, toz-dumanı, və birdən gələn o sürprizi xatırlayıram. O gün mənə bir şey öyrətdi: köhnə şeyləri atma, bəzən onlar ən yaxşı şansı gətirər. Mənim üçün də elə oldu. O köhnə telefon, o təmir günü, və mostbet yukle android qərarım... Hamısı bir xatirə oldu. Və o xatirə mənimlədir. İndi və həmişə.